انبيا كه در سرچشمهء اهل معرفت بودند ، بنا به نقل قرآن در تمام لحظات حيات ، در همهء زمينه‌هاى زندگى - چه مادى چه معنوى - از خود سلب مالكيّت كرده و تنها خداوند بزرگ را مالك حقيقى دانسته‌اند و به اين سبب او را هدف واقعى قرار داده و از تمام علل و وسائلى كه در اختيار داشتند براى رسيدن به مقام لقا و قرب و رضاى آن جناب استفاده كردند ؛ قرآن ، اقرار حقيقى انبيا را به مالكيّت واقعى حق در تمام عالم در آياتى به شرح زير نقل مىكند و از قول آنان به همه درس مىدهد كه مالك حقيقى اوست و جز او مملوكند و مملوك ، مسلوب الاختيار است ؛ پس بر شما سزاوار نيست كه مملوك را در هر موقعيتى كه باشد هدف بگيريد و نيّت و عمل خود را براى رسيدن به آن مملوك كه هيچ كارى براى شما از دستش بر نمىآيد ، خرج كنيد . [ قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ ] « 1 » . گفتند : پروردگارا ! ما بر خود ستم ورزيديم ، و اگر ما را نيامرزى و به ما رحم نكنى مسلماً از زيانكاران خواهيم بود . [ وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً * إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً ] « 2 » . و نوح گفت : پروردگارا ! هيچ يك از كافران را بر روى زمين باقى مگذار * كه اگر آنان را باقى گذارى ، بندگانت را گمراه مىكنند و جز نسلى بدكار و ناسپاس زاد و ولد نمىكنند . [ وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ

--> ( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 23 . ( 2 ) - نوح ( 71 ) : 26 - 27 .